گفتم به حبیبم که مرا علم بیاموز

گفتم به الف؟ گفت که اخلاص عمل

گفتم به ب ؟ گفتا که بخشش

گفتم به پ؟ گفتا که پرهیز

گفتم به ت؟ گفتا توکل به خدا کن

گفتم به ث؟ گفتا که ثناگوی خدا باش

گفتم به ج؟ گفتا جهاد با نفس

گفتم به چ؟ گفتا که چشمت فروبند

گفتم به ح؟ گفتا حرام را نخور ای دوست

گفتم به خ؟ گفتا که خاموش خردمند

گفتم به د؟ گفتا دروغ را مگو هرگز

گفتم به ذ؟ گفتا که ذلت نپذیر

گفتم به ر؟ گفتا رضا باش به تقدیر

گفتم به ز؟ گفتا زبانت را فروبند

گفتم به س؟ گفتا که سخاوت

گفتم به ش؟ گفتا شتاب را کم کن

گفتم به ص؟ گفتا که صبور باش

گفتم به ض؟ گفتا ضعیف را دریاب

گفتم به ط؟ گفتا طمع را رها کن

گفتم به ظ؟ گفتا ظلم مکن بر کسی

گفتم به ع؟ گفتا عجولان به جایی نرسیدند

گفتم به غ؟ گفتا غضب مکن

گفتم به ف؟ گفتا فرومایه ز ما نیست

گفتم به ق؟ گفتا قناعت که گنج است

گفتم به ک؟ گفتا کسی را مرنجان

گفتم به گ؟ گفتا گذشت کن

گفتم به ل؟ گفتا لبی خندان کن

گفتم به م؟ گفتا معرفت بیاموز

گفتم به ن؟ گفتا نیت را پاک کن

گفتم به و؟ گفتا واجباتت واجب است

گفتم به ه؟ گفتا هدایت به قرآن کریم

گفتم به ی؟ گفت یاد رفیقان که رفتند.

در خاتمه ای دوست به شبها تو محبوب خدا شو.

احمد نظری